ICO یا عرضه اولیه ارز چیست؟

0

ICO یا عرضه اولیه ارز روشی برای جذب سرمایه و جمع آوری وجوه از طریق ارزهای رمزپایه است. استفاده از ICO بیشتر در پروژه هایی که هنوز پلتفرم، محصول یا خدمات بلاک چین خود را بطور کامل توسعه نداده اند کاربرد دارد.

همانطور که گفته شد، ICO یک راه جذب سرمایه جمعی برای شروع کار یک پروژه است. آن ها یک توکن یا رمزارز می سازند که برای رسیدن به هدفشان به آن نیاز دارند و بخشی از آن را به عموم مردم می فروشند تا پروژه خود را شروع کنند و یا ادامه دهند. بنابراین مردم اساساً توکنی را خریداری می کنند که لزوماً هنوز کار خاصی انجام نمی دهد، ولی توسط یک تیم با یک سابقه مشخص و همچنین برنامه فنی دقیق پشتیبانی می شود. پرداخت ها بطور معمول با بیت کوین یا اتریوم انجام می شود، در بعضی مواقع ارزهای فیات نیز پذیرفته می شود.

سرمایه گذاران در عرضه اولیه کوین ها شرکت می کنند با امید و انتظار رشد شرکت در آینده. آن ها امیدوارند که به عنوان حامیان اولیه یک پروژه رمزارز، بازده خوبی در سرمایه گذاریشان بدست آورند.

ارزهای رمزپایه به واسطه ICO مفهوم سرمایه گذاری عمومی و فروش جمعی را تغییر و تحول اساسی دادند، ICOها به شرکت ها این اجازه را می دهند که بدون مقررات دست و پاگیر از عموم مردم میلیون ها دلار جذب سرمایه کنند.


یک ICO چگونه کار می کند؟


ICO معمولا با IPO (عرضه اولیه عمومی) اشتباه گرفته می شود، اما این دو باهم متفاوت هستند. IPO معمولاً برای شرکت های تأسیس شده که جزئی از سهام مالکیت شرکت خود را بعنوان راهی برای جمع آوری وجوه به فروش می رسانند، اعمال می شود. در مقابل آن ICO نیز به عنوان یک مکانیزم جذب سرمایه مورد استفاده قرار می گیرد که به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا در مراحل اولیه پروژه با خریداری ارزهای آن پروژه، بر روی آن سرمایه گذاری کنند، اما آن ها هیچ مالکیتی از شرکت را خریداری نمی کنند و فقط  کوین های آن پروژه را خریداری می کنند. بطور معمول توکن های ICOها بر روی بلاک چین اتریوم، براساس استاندارد ERC-20 ایجاد می شوند.


 استاندارد ERC-20 چیست؟


اگر قرار باشد توکن به وجود آمده در یک صرافی موجود و قابل دسترس باشد، آن صرافی باید برای هر توکن یک کد سفارشی بنویسد تا بتواند با قرارداد هوشمند آن توکن ارتباط برقرار کند. این جریان برای خدمات رسانی ولت ها (کیف پول) هم صدق می کند. پشتیبانی از صدها توکن خیلی پیچیده و بسیار زمان بر است. پس به جای آن استاندارد ERC-20 به کاربران معرفی شد. ERC مخفف Ethereum Request for Comments است، عدد 20 هم به یک طرح پیشنهادی برمی‌گردد که قرار است در توکن ها  نوعی ساختار را به وجود بیاورد. در ERC-20 دیگر نیازی نیست صرافی ها و کیف پول ها بیشتر از یک کد بنویسند. بدین ترتیب توکن های جدید سریعتر به صرافی ها اضافه یا به اصطلاح لیست می شوند. همچنین کیف پول های مختلف از جمله my ether بدون نیاز به آپدیت از تمامی توکن های مبتنی بر این استاندارد پشتیبانی می کند.

با درنظر گرفتن استاندارد ERC-20 ، یک شرکت ممکن است برای ایجاد و انتشار ارز دیجیتال خود از قراردادهای هوشمند اتریوم استفاده کند، پروتکل ERC-20 مجموعه ای از قوانینی که شرکت باید به منظور صدور توکن بر روی بلاک چین اتریوم رعایت کند را تعریف می کند و قراردادهای هوشمند اطمینان حاصل می کند که از این قوانین به درستی پیروی می شود.

به جز اتریوم، پلتفرم های دیگری نیز وجود دارند که از ساخت و صدور ارز دیجیتال جدید پشتیبانی می کنند مانند: Stellar،NEM،NEO،Waves. همینطور شرکت هایی هم وجود دارند که دارای بلاک چین اختصاصی می باشند و تصمیم می گیرند ارز دیجیتال خود را بر روی پلتفرم خود صادر کنند.

زمانی که بنیانگذاران استارت آپ ها توکن های خود را ایجاد کردند، باید سرمایه گذاران را متقاعد کنند که از پروژه آن ها حمایت کنند. این امر اغلب با ایجاد یک وایت پیپر (مقاله ای که  اطلاعاتی راجع به پروژه ارائه می دهد) که اهداف شرکت و نحوه عملکرد پروژه را توصیف می کند، حاصل می شود.  بنیانگذاران همچنین یک وب سایت طراحی می کنند که در آن اطلاعات بیشتری راجع به پروژه و اعضای آن پروژه داده می شود. زیرا گاهی اوقات تیم آن پروژه، اشخاص مطرحی هستند و این امر در اعتبار آن ICO تأثیر مثبت می گذارد.


چرا شرکت ها ICO را به اجرا در می آورند؟


ICO می تواند روشی مؤثر در افزایش بودجه یک پروژه باشد و برای استارت آپ ها این امکان را فراهم می کند مبلغی برای سرعت بخشیدن به روند پروژه دریافت کنند، پروژه ای که ممکن است حتی شروع به کار نکرده باشد. در صورتی که بعید است بسیاری از این شرکت های کوچک بتوانند از راه دیگری تأمین سرمایه کنند. همچنین بعید است که این استارت آپ ها بتوانند از مؤسسات مالی سنتی فقط با ارائه یک وایت پیپر، وام دریافت کنند. خصوصاً در فضای رمزنگاری که عدم تنظیم مقررات باعث عدم تمایل بخشی از این مؤسسات می شود.

در حالی که شرکت های نوپا و استارت آپ ها دربرگیرنده بخش عمده ای از ICO ها هستند، دسته دیگری نیز هستند که از این امکان استفاده می کنند، این دسته شامل شرکت هایی است که از قبل، خارج از فضای بلاک چین و رمزارزها وجود داشتند و در حال انجام ICO جهت جذب سرمایه هستند تا پروژه خود را بر روی سیستم مبتنی بر بلاک چین با هدف غیرمتمرکز کردن تجارت خود، اجرا کنند. این عمل ICO معکوس (reverse ICO) نامیده می شود. 


قانون گذاری


امروزه تعداد فزاینده ای از سیستم جذب سرمایه ICO در تمام دنیا توجه تنظیم کنندگان قوانین را به خود جلب کرده است، و مقررات، موضوعی داغ در حوزه کریپتوکارنسی است. در ایالات متحده SEC (کمسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده) و CFTC (کمسیون معاملات آتی کالا) دو مؤسسه نظارتی هستند که بطور مداوم در مورد چارچوب نظارتی ICO ها و ارزهای رمزپایه بحث می کنند.

تنظیم قوانین بخش ICOها هنوز در مراحل ابتدایی است و هنوز هیچ قوانین یکنواختی در کشورهای مختلف وجود ندارد. از یک سو، مقررات بیش از حد احتمالا مانع رشد و توسعه جامعه ارزهای رمزپایه و فناوری بلاک چین می شود. از سوی دیگر، برخی معتقدند که مقررات احتمالا مشروعیت بیشتری به فضا می بخشد و ترس های مؤسسات مالی سنتی که تاکنون تمایلی برای ورود به این حوزه از خود نشان نداده اند، کاهش می یابد. همچنین بسیاری معتقدند که باید تعادل را در نظر گرفت و فضای کریپتوکارنسی نباید یک فضای مالی بی قانون باشد، اما باید به اندازه کافی هم آزاد باشد تا خارج از محدوده سیستم های مالی سنتی کار کند.

در حالی که در برخی از کشورها از جمله چین و کره جنوبی، ICOها را غیرقانونی اعلام کردند، وزیر امور خارجه ایالات متحده بیانیه ای در مورد ICOها منتشر کرد و به سرمایه گذاران هشدار داد که قبل از شرکت در یک ICO، احتیاط های لازم را انجام دهند. SEC همچنین اعلام کرد که برخی از ICOها ممکن است بتواند به عنوان اوراق بهادار واجد شرایط باشند و در این صورت تابع مقررات مربوط به اوراق بهادار فدرال هستند.

 

نتیجه گیری

ICOها از ارزهای رمزپایه به عنوان ابزار اصلی تأمین بودجه خود استفاده می کنند و به همین ترتیب راه جدیدی را برای مشاغل نوآورانه و ایده های جدیدی که قرار است با استفاده از تکنولوژی بلاک چین فعالیت خود را شروع کنند، ارائه می دهند. همچنین به پیشرفت روزافزون بلاک چین و رمزارزها کمک زیادی می کند.

ICOها فقط در سال 2018 بیش از 20 میلیارد دلار سرمایه جذب کرده اند. درحالی که این کار یک راه عالی برای جذب سرمایه در پروژه های کوچک توسط افراد فعال و خوش فکر است، اما مشکلاتی هم دارد که شاید متوجه آن شده باشید. ICOها معمولا برای شروع فروش نیاز به چیز خاصی ندارند. از حق نگذریم، تعداد زیادی ICO معتبر و موفق وجود دارند که تکنولوژی های مفیدی را توسعه دادند و یا درحال توسعه آن هستند. اما این امر تغییری در این واقعیت که شروع یک ICO تنها نیاز به یک وبسایت و تعدادی توکن دارد ایجاد نمی کند. این امر منجر به تعداد بسیار زیادی کلاهبرداری شده است. زمانی که افراد سودجو تیم های قلابی، وبسایت های پر زرق و برق و توکن های بی ارزش تولید می کنند تا مردمی که به دنبال افکار بزرگ و رویایی در آینده هستند را گول بزنند و عملاً هیچ نظارت و پاسخگویی وجود ندارد. این موضوع نشان می دهد که در فضای ارزهای رمزنگاری شده، تحقیق کردن در مورد هرچیزی که با آن مواجه می شوید و همینطور تلاش برای گرفتن تصمیمات آگاهانه، اهمیت زیادی دارد. اگر کاملاً مطمئن نیستید، بهترین راه احتیاط کردن است. زمانی که شما بیت کوین یا اتریوم خود را به یک پروژه دادید، اگر مشخص شود که پروژه ای که گمان می کردید از آن حمایت می کنید، واقعی نیست، هیچ بازگشتی وجود ندارد. بنابراین مراقب باشید، در مورد تیم ها تحقیق کنید، در مورد سرمایه و امکان پشتیبانی از سوی پروژه، به خوبی فکر کنید و امنیت خودتان را در اولویت قرار دهید.

 

 

امکان نظردهی غیر فعال شده.