تاریخچه ارز دیجیتال پیش از بیت کوین

0

تولد اولین ارز دیجیتال و ایجاد بیت کوین در سال ۲۰۰۹ راهی برای دستیابی به پذیرش جهانی ارز دیجیتال بود. با این حال، مفهوم ارز دیجیتال امن از دهه ۱۹۸۰ میلادی آغاز شده بود و تلاش های قبلی زیادی صورت گرفته بود که ساتوشی ناکاماتو مستقیماً برای ایجاد بیت کوین از آن الهام گرفته است.


دیجی کش


در سال ۱۹۸۲ ، دیوید چام ، دانشمند کامپیوتر ، مقاله  “امضاهای کور برای پرداختهای غیرقابل ردیابی” را منتشر کرد که وی در آن جایگزینی برای معاملات الکترونیکی که در آن زمان به مغازه های خرده فروشی ضربه می زدند، اشاره کرد. مقاله وی یکی از اولین پیشنهادات ارزهای دیجیتال در تاریخ به حساب می آید.

وی به کار خود بر روی پیشنهادش ادامه داد و سرانجام در سال ۱۹۹۰ شرکتی به نام DigiCash را برای تجاری سازی ایده هایش در تحقیقات خود راه اندازی کرد. در سال ۱۹۹۴ این شرکت اولین معامله نقدی الکترونیکی خود را از طریق اینترنت انجام داد.

معاملات DigiCash با توجه به استفاده از پروتکل هایی مانند امضاهای کور و رمزنگاری کلید عمومی برای آن زمان، منحصر به فرد بود. در نتیجه از دسترسی اشخاص ثالث به اطلاعات شخصی در معاملات آنلاین جلوگیری شد.

با وجود فن آوری جدید، DigiCash یک شرکت سودآور نبود و در سال ۱۹۹۸ اعلام ورشکستگی، و همینطور در سال ۲۰۰۲ شروع به فروش دارایی هایش کرد.

چام فکر می کرد که ورود DigiCash به بازار قبل از تجارت الکترونیکی و پیوستن کامل آن به اینترنت باعث مشکل مرغ و تخم مرغ می شود (مشکلی که به صورت زنجیروار به هم متصل است).


بیت گلد


بیت گلد تلاشی برای ایجاد ارز دیجیتال غیرمتمرکز بود که توسط نیک سابو پیشنهاد شد. او یک دانشمند کامپیوتر و رمزنگار بود که به عنوان مخترع قراردادهای هوشمند در نظر گرفته می شود. بیت گلد در حقیقت هرگز عملی نشد اما با توجه به شباهت های فنی، پیشرو مستقیم بیت کوین در نظر گرفته می شود.

سابو این واقعیت را که سیستم های سنتی مالی برای انجام معاملات، نیازمند اعتماد به یک شخص ثالث هستند را دوست نداشت چرا که منجر به مسائلی مانند کلاهبرداری و سرقت می شد. بیت گلد براساس ویژگی های اقتصادی طلا و با توجه به افزایش امنیت آن، تصور می شد که بدون نیاز اعتماد به یک نهاد مرکزی مانند بانک انجام معاملات را امکان پذیر کند.

بیت گلد و بیت کوین مشابه هم هستند زیرا بیت گلد در نظر داشت مکانیزم اثبات کار را برای رسیدن به اجماع (توافق جمعی نودها) اجرا کند که در آن از قدرت محاسباتی برای حل معادلات ریاضی استفاده می شد. سپس معادلات حل شده به شبکه همتا به همتا ارسال شود و به تأیید نودها برسد. این روش به این دلیل طراحی شده بود که کاربران شبکه قبل از اینکه بتوانند معادلات جدید را تأیید کنند از تراکنش های قبل مطمئن شوند و در مورد معاملات قبلی توافق کنند.

بزرگترین تفاوت بین بیت گلد و بیت کوین در این واقعیت است که بیت کوین با موفقیت مشکل دوبار خرج کردن یا Double Spendig را حل کرد. دوبار خرج کردن یعنی به عنوان مثال شخصی ۱۰ دلار BTC را برای ناهار پرداخت کرده است، سپس از همان ۱۰ دلار BTC برای معامله دیگر در روز بعد استفاده می کند. این مشکل برای پروژه های اولیه یک مانع بزرگ محسوب می شد زیرا ارز دیجیتال به عنوان داده هایی که می توان به سادگی کپی کرد ارائه شده است.

اکثر سیستم های مالی از یک مرجع مرکزی استفاده می کنند که مانده حساب را برای جلوگیری از مشکل دوبار خرج کردن ردیابی می کند، اما نیک سابو می خواست از ویژگی های امنیتی و اعتماد پذیری طلا تقلید کند، که به هیچ مقام مرکزی وابسته نیست.

طرح بیت گلد با تکیه بر آدرس های شبکه برای استفاده از یک روش تحمل خطای بیزانس برنامه ریزی شده بود، اما این شبکه را در برابر حملات سیبل آسا (حمله ای که یک طرف بسیاری از گره ها را کنترل می کند و شبکه را دستکاری می کند) آسیب پذیر کرد.

بیت کوین از فناوری بلاک­ چین و مفهوم تأیید بلاک استفاده می کند تا از پرداخت دو برابر محافظت کند و امنیت معاملات بیشتری را نسبت به آنچه بیت گلد پیشنهاد کرده است، فراهم کند.


هش کش


هش کش ابتدا در سال ۱۹۹۷ توسط رمزنگار بریتانیایی Adam Back بعنوان “مکانیسمی برای جلوگیری از سوءاستفاده منابع اینترنتی از جمله ایمیل پیشنهاد شد. وی بیشتر ایده خود را در مقاله ای با عنوان “هش کش – یک سرویس ضد اندازه گیری خدمات” که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، شرح داد.

در اصل، مشکلی که هش کش هدف حل آن را داشت، پخش گسترده ایمیل اسپم بود. راه حل این بود که قبل از ارسال ایمیل، از فرستنده ایمیل حل یک معادله با مقدار کمی از قدرت پردازنده را بخواهد.

برای یک کاربر ایمیل معمولی، این مقدار استفاده از CPU ناچیز است و در بدترین حالت ممکن است که ارسال ایمیل به مدت چند ثانیه به تأخیر بیفتد. در حالیکه، برای کسی که سعی دارد هزاران ایمیل اسپم در هر دقیقه ارسال کند، قدرت ترکیبی CPU لازم برای هر ایمیل به اندازه ای زیاد می شود که این عمل غیرممکن شود و اگر همچنان به ارسال اسپم ادامه دهد، هزینه برق مرتبط با محاسبات مورد نیاز را نیز باید بپردازد.

ساتوشی ناکاماتو با اشاره به هش کش در وایت پیپر بیت کوین، گفت: “برای پیاده سازی سرور ثبت تاریخ توزیع شده به صورت همتا به همتا، ما به استفاده از یک سیستم اثبات کار مشابه با هش کش Adam Back نیاز داریم.”


بی مانی (B money)


B مانی، پیشنهادی برای “سیستم نقدی الکترونیکی توزیع شده ناشناس” است که در سال ۱۹۹۸ توسط مهندس کامپیوتر Wei Dai  ساخته شد. Wei Dai  در سال ۱۹۹۸ مقاله ای نوشت که ایده خود را شرح می داد و آن را به لیست پستی cypherpunks ارسال کرد.

دای در مقاله خود دو پروتکل را مطرح کرد که اولین مورد او عملی نبود زیرا به “استفاده سنگین از کانال پخش ناشناس غیر همزمان و غیرقابل انتشار” نیاز داشت، اما به عنوان انگیزه برای پروتکل دوم بود.

در پروتکل اول عملکرد اثبات کار به عنوان راهی برای ایجاد پول پیشنهاد شده بود که بعنوان یک برنامه کاربردی از تکنولوژی اثبات کار هش کش که در بالا توضیح داده شد استفاده می کرد.

همچنین، تراکنش ها برای همه شرکت کنندگان در شبکه پخش می شد و هر کس می توانست سرمایه هر حسابی را بررسی کند. دای سپس امکان قراردادهایی را كه می توانست با جبران خسارت به صورت پیش فرض انجام شود را تشریح كرد و یک شخص واسطه را نیز به عنوان داور قرار داد.

پروتکل دوم با اولی تفاوت داشت زیرا فقط از زیرمجموعه شبکه (سرورها) برای پیگیری میزان پول متعلق به هر حساب استفاده می شد.

با توجه به اهمیت اعتماد به سرورها، دای ساز و کاری را برای مورد اعتماد بودن آنها تدوین کرد. ایده او این بود که هر سرور مبلغ مشخصی را در یک حساب ویژه واریز کند تا از آن به تضمینی برای جلوگیری از سوء استفاده یا جریمه های احتمالی استفاده شود.

قالب معاملات پخش شده در شبکه همانند پروتکل اول که توضیح داده شد بود، با این توافق که شرکت کنندگان معامله می توانند توسط یک زیر مجموعه و به صورت تصادفی از سرورها انتخاب شده، پیام دریافت شده را تأیید و پردازش کنند.

ساتوشی ناکاموتو در پستی در سال ۲۰۱۰ اظهار داشت كه بیت کوین “اجرای پیشنهادی برای پرداخت پول وی دای در Cypherpunks در سال ۱۹۹۸ و پیشنهاد بیت گلد نیك سابو است”. وی دای و آدام اولین کسانی بودند که با ساتوشی ناکاماتو در هنگام توسعه بیت کوین در سال ۲۰۰۸ وارد مکاتبه شدند.


Cypherpunks و فلسفه ارز بدون تابعیت


Cypherpunks (سایفرپانکس) مجموعه ای از فعالان هستند که طرفدار استفاده از فناوری های تقویت حریم خصوصی مانند رمزنگاری هستند. در سال ۱۹۹۲ اریک هیوز ، تیموتی سی. می، و جان گیلمور گروه کوچکی از رمزنگاری را تأسیس کردند که بصورت حضوری در سانفرانسیسکو ملاقات می کردند و نام “Cypherpunks” را به خود اختصاص دادند.

لیست پستی Cypherpunks در همان سال به عنوان یک انجمن فعال برای بحث فنی درباره موضوعاتی مانند رمزنگاری، ریاضیات، علوم کامپیوتر، سیاست و فلسفه ایجاد شد.

Cypherpunks عموماً دارای دیدگاه های سیاسی لیبرتاریا است و به ایده رمزنگاری آنارشیسم در بیانیه (Crypto Anarchist Crypto (1992 اعتقاد دارند.

می (May) ذکر کرد که فن آوری های جدید “ماهیت سلسله مراتب دولت، توانایی های مالیاتی و کنترل تعاملات اقتصادی و امکان پنهان نگه داشتن اطلاعات را تغییر می دهد و حتی باعث تغییر ماهیت اعتماد و خوش حسابی می شود.”

وی همچنین اظهار داشت كه فن آوری برای این انقلاب اجتماعی و اقتصادی از دهه ۱۹۸۰ به صورت تئوری وجود داشته است، اما “در ده سال آینده سرعت كافی خواهد داشت تا ایده های اقتصادی را عملی کند.”

در سال ۱۹۹۳ ، اریک هیوز بیانیه Cypherpunk را منتشر کرد که به تشریح اصول اساسی جنبش Cypherpunk پرداخت. برخی از مهمترین اظهارات در زیر آورده شده است:

  • “حریم خصوصی برای یک جامعه آزاد در عصر الکترونیکی ضروری است.”
  • “حریم خصوصی در جامعه آزاد به سیستم های معاملاتی ناشناس نیاز دارد. تاکنون پول، سیستم اصلی اقتصادی کشور بوده است. “
  • “حریم خصوصی در جامعه آزاد به رمزنگاری نیز نیاز دارد. “
  • “ما نمی توانیم انتظار داشته باشیم كه دولت ها، شركت ها یا سایر سازمان های بزرگ و بدون چهره حریم خصوصی ما را در خلاف منافع خود رعایت کنند.”
  • “ما Cypherpunks را به ساخت سیستم های ناشناس اختصاص داده ایم. ما با رمزنگاری، سیستم های ارسال نامه ناشناس، امضاهای دیجیتال و پول الکترونیکی از حریم شخصی خود دفاع می کنیم. “

به طور خلاصه، ماموریت Cypherpunks ساخت سیستم های منبع باز است که برای دفاع از حریم شخصی برای همه افراد در این فن آوری طراحی شده است. آن ها بر این باورند که افراد باید فقط در صورت تمایل هویت خود را آشکار کنند، و هیچ دولت و شرکتی نمی تواند از اطلاعات شخصی یک فرد سوء استفاده کند.

جنبش Cypherpunk مستقیماً مسئول ایجاد ارز دیجیتال، فناوری بلاک­ چین و بیت کوین است. هر چهار بنیانگذار ایده بیت کوین که در بالا به آنها اشاره شد (آدام، نیک سابو، وی دای و دیوید چائوم) از Cypherpunks بودند که ابتدا ایده های خود را از طریق لیست پستی ارائه دادند.

ساتوشی ناکاماتو موارد زیادی از Cypherpunks را در وایت پیپر بیت کوین ذکر کرد و نخستین بار از وایت پیپر و بلاک جنسیس یا منشأ، از طریق لیست پستی خبر داد. علاوه بر این، بسیاری از اعضای اولیه Cypherpunks از جمله هال فینی و آدام جزو توسعه دهندگان اصلی بیت کوین شدند.

امکان نظردهی غیر فعال شده.